Godina rođenja i smrti:
1873–1941.
Adresa poslednjeg prebivališta:
Beograd
Srodnici:
Otac: Bernat
Majka: Lujza
Supruga: Elza
Deca: Elvira i Malvina
Biografija:
Geca Kon, rođen kao Gejza Kon, rođen je 1873. godine u Čongradu, u mađarskom delu Austro-Ugarske, u uglednoj aškenaskoj jevrejskoj porodici. Njegov otac Bernat Kon bio je rabin, a majka se zvala Lujza. Ubrzo nakon njegovog rođenja porodica se preselila u Zemun, gde je Geca proveo detinjstvo. Školovao se u Zemunu i Novom Sadu, gde je stekao trgovačko obrazovanje i počeo da radi u knjižari, najpre kao šegrt, a potom kao upravnik.
Početkom 20. veka odlučio je da osnuje sopstvenu knjižaru. Godine 1900. podneo je zahtev za prijem u srpsko državljanstvo, a naredne godine, 1. maja 1901, otvorio je u Beogradu knjižaru pod nazivom „Knjižara Gece Kona–za srpsku i stranu književnost“. Knjižara se nalazila u Knez Mihailovoj ulici i ubrzo je postala jedno od važnih mesta beogradskog kulturnog i književnog života.
U početku se Konova delatnost uglavnom svodila na prodaju knjiga, ali je ubrzo počeo i da ih izdaje. Broj naslova koje je objavljivao iz godine u godinu je rastao, a njegova knjižara razvila se u jednu od najvećih izdavačkih kuća u Srbiji. Kon je objavljivao dela brojnih značajnih srpskih književnika, istoričara, naučnika i javnih radnika. Bio je povezan i sa časopisom Srpski književni glasnik, čiji su urednici i saradnici bili među autorima čija je dela objavljivao, poput Slobodana Jovanovića, Branislava Nušića, Jaše Prodanovića i Miloša Crnjanskog.
Geca Kon bio je poznat i po podršci književnicima, umetnicima i kulturnim ustanovama. Deo svog imetka ulagao je u objavljivanje i promociju domaće književnosti, često preko drugih izdavačkih projekata i biblioteka. Godine 1933. osnovao je „Akademiju sedam umetnosti“, u okviru koje je svake godine dodeljivana stipendija jednom umetniku ili književniku. Njegovu spremnost da finansijski pomogne piscima koji su živeli u teškim uslovima posebno je isticao književnik Božidar Kovačević, navodeći da je Kon značajan deo svoje zarade ulagao u domaću književnost i pomagao autorima čija se dela nisu dobro prodavala, kao i siromašnim piscima kojima je bila potrebna pomoć da nastave svoj rad.
Nakon nemačke okupacije Jugoslavije 1941. godine, Geca Kon, uprkos upozorenjima prijatelja i poznanika, nije napustio zemlju. Posle bombardovanja Beograda 6. aprila 1941. godine, sa porodicom se sklonio u Vrnjačku Banju. Međutim, ubrzo je uhapšen, odvojen od porodice i odveden u zatvor Gestapoa u Beogradu. Njegova knjižara i izdavačka kuća su oduzete, a njihova imovina i knjižni fond opljačkani.
Geca Kon i gotovo svi članovi njegove uže porodice ubijeni su tokom 1941. godine. Tačno mesto njegovog stradanja nije pouzdano utvrđeno. Njegova supruga Elza, ćerke Elvira i Malvina, zet Franjo Bah i četvoro unučadi ubijeni su u Jabuci kod Pančeva u jesen 1941. godine. Jedini član uže porodice koji je preživeo bio je zet Leopold Hercog.
Geca Kon ostao je upamćen kao jedan od najznačajnijih srpskih knjižara i izdavača prve polovine 20. veka. Njegova izdavačka delatnost imala je važnu ulogu u razvoju književnog, naučnog i obrazovnog života u Srbiji, dok njegova podrška piscima i umetnicima svedoči o značaju koji je imao za kulturni život Beograda. Njegova biografija istovremeno govori o doprinosu jevrejske zajednice kulturnom životu Srbije i o nasilnom uništenju tog sveta tokom Holokausta.