Godina rođenja i smrti:
1903–21.09.1950.
Adresa poslednjeg prebivališta:
Beograd
Srodnici:
Otac: Hajim
Majka: Bonoza
Biografija:
Rahamim Raka Ruben rođen je 1903. godine u Prištini. Nakon školovanja izučio je fotografski zanat u Pirotu, a posle Prvog svetskog rata doselio se u Beograd. Godine 1923. oženio se Florom, sa kojom je imao dve ćerke, Rahelu i Buenu.
Po dolasku u Beograd otvorio je fotografsku radnju na Malom Kalemegdanu, a potom u Skenderbegovoj ulici broj 32 na Dorćolu, gde je i stanovao. Kasnije je osnovao atelje „Foto Ela“ u Vasinoj ulici. Nakon rušenja tog objekta 1930. godine zaposlio se u redakciji lista Politika, gde je ubrzo postao stalni fotoreporter.
Tokom tridesetih godina beležio je značajne gradske i društvene događaje, sportske manifestacije i javne proslave. Pored novinske fotografije, negovao je i umetnički izraz, a jedna njegova fotografija uvrštena je 1932. godine u antologiju nadrealističke fotografije. Bavio se i kreativnim grafičkim rešenjima i izradom vizuelnih priloga za dečje izdanje Politike.
Aprila 1941. godine mobilisan je u vojsku Kraljevine Jugoslavije. Nakon kapitulacije bio je zarobljen, ali je tokom sprovođenja kroz Beograd uspeo da pobegne uz pomoć građana. Sa uspostavljanjem nemačke okupacije i početkom progona Jevreja više puta je izbegao hapšenje.
Tokom masovnih odvođenja jevrejskih muškaraca 1941. godine, uz pomoć lekara i porodičnih prijatelja privremeno je sakriven u ortopedskoj bolnici, gde je dobio lažnu medicinsku dokumentaciju. Porodica je potom pribavila falsifikovana lična dokumenta na prezime Rosić. Pod imenom Radovan Rosić, zajedno sa suprugom i ćerkama, napustio je Beograd i ostatak rata proveo u izbeglištvu u selima u okolini Blaca i Kuršumlije, gde su ih lokalne porodice skrivale od okupacionih vlasti. Zahvaljujući njihovoj pomoći, uspeli su da prežive rat.
Po oslobođenju vratio se u Beograd i nastavio rad u Politici kao fotoreporter. Beležio je obnovu zemlje, rad omladinskih radnih akcija, sednice državnih institucija, kao i brojne političke i društvene događaje. Autor je i jedne od najpoznatijih fotografija sa proglašenja Federativne Narodne Republike Jugoslavije 1945. godine. Zbog sporne novinske fotomontaže 1946. godine kratko je bio zatvoren i disciplinski kažnjen, nakon čega je vraćen na posao.
Poginuo je 21. septembra 1950. godine, na službenom zadatku, u avionskoj nesreći na Sljemenu kod Zagreba, u 47. godini života.
Njegovo ime ostalo je trajno vezano za istoriju jugoslovenske fotoreportaže. U znak sećanja ustanovljene su nagrade i fondovi koji su nosili njegovo ime, a njegove fotografije uvrštene su u značajne izložbe posvećene istoriji srpske fotografije.